Echte gezinnen. Echte verhalen.
Wat gebeurt er als beleid aanvaardt dat gezinnen jarenlang gescheiden blijven?
Deze verhalen tonen de menselijke kost van jarenlange scheiding — niet door oorlog of afstand, maar door wetten die wantrouwen verkiezen boven nabijheid. Dit is geen toeval. Dit zijn beleidskeuzes.
➡️ Geen wet. Geen beleid.
Hoe scherpe regels gezinnen raken
Wachttijden, inkomenseisen en deadlines houden ouders en kinderen vaak jaren van elkaar verwijderd. Deze verhalen zijn daar de menselijke gezichten van. Op deze pagina delen mensen die hun gezin ver moesten achterlaten wat familie voor hen betekent — over gemis, hoop en liefde.
“Mijn gezin betekent alles voor mij. Het is waar ik me veilig voel en kracht vind.
Toch leven we al lange tijd niet samen. Dat gemis draag ik elke dag mee.
Ik hoop op een toekomst waarin we gewoon samen kunnen leven, zoals elk gezin.”
Verhaal 1
“Toen ik moest vluchten, liet ik mijn gezin achter. Elke dag hoop ik dat we opnieuw samen kunnen leven, veilig en dichtbij.”
Verhaal 2
“Vluchteling zijn betekent vaak alleen vertrekken. Maar mijn droom is eenvoudig: weer gewoon moeder zijn, samen met mijn kinderen.”
Verhaal 3